OSTRA KRYTYKA

Wszystko zaczęło się od odrodzenia ostrej krytyki technologii pod wpływem Ellula (1964), Foucaulta (1977) i konstruktywistów. Do fali krytyki dołączyła Szkoła Frankfurcka oraz Heidegger (1977). Krytyka miała przede wszystkim charakter spekulatywny. Heideggerowska teoria technologii odwołuje się do metafizyki, a zwłaszcza samego pojęcia bytu. Podobnie jak dialektyczna teoria racjonalności Szkoły Frankfurckiej. Te ogólne teorie nie są zbyt przekonywające, stanowią jednak istotne antidotum na pozytywistyczną wiarę w postęp. Uzasadniają też koniecz­ność stworzenia granic rozwoju technologii. Jednak zbyt ostra krytyka te­chnologii w obu tych teoriach utrudnia podjęcie wysiłków na rzecz reformy, tym bardziej że krytyka często oznacza odwrót od technologii i zbliżenie się do sztuki, religii, a nawet samej przyrody.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!