Źródła psychicznych deformacji nauczycieli mogą tkwić także w ich niedostatecznej znajomości siebie samych

W sytuacji rodzinnej, w słabym zdrowiu, w braku specjalnych uzdolnień, w nie spełnianych dążeniach życiowych, w błędnym rozumieniu zadań szkolnych, w zbyt licznych klasach, w nieumiejętności rozwiązywania napotykanych trudności wychowawczych, w nadmiernym obciążeniu administracyjnym, w przeciążeniu dodatkową pracą zarobkową, -która stanowi niekiedy próbę ucieczki ze świata dziecięcego i spełniania potrzeb, których nie można zaspokoić w szkole. Źródłami takimi są także różne przejawy zachowania się uczniów, jak pobudliwość, agresywność, krzykliwość, lenistwo, brak zainteresowań zajęciami szkolnymi, ociężałość umysłowa lub niedorozwój. Nierzadko też czynnikiem deformującym osobowość nauczyciela są konflikty wewnętrzne (motywacyjne), na jakie narażony jest on w swej pracy z uczniami. W warunkach życia szkolnego polegają one często na rozbieżności między tym, jak my sami postępujemy a tym, na co namawiamy lub do czego zmuszamy naszych uczniów, jak również między tym co uważamy za motywy naszego postępowania, a tym, co rzeczywiście kieruje tym postępowaniem. „Dysharmonia taka pisze A. T. Jersild istnieje, na przykład, kiedy nauczyciel rozmyślnie lub nieświadomie stara się być demokratyczny, ale nie jest takim naprawdę; albo udaje, że jest zainteresowany rozwojem umysłowym swoich uczniów, a w rzeczywistości wykorzystuje swoją’ pozycję dając ujście wrogości wobec uczniów, którzy nie mogą mu się odwzajemnić; albo udaje, że szczerze interesuje go nauczanie, w istocie zaś wykonuje ten zawód ze względu na przemożną chęć przyćmiewania innych; albo kiedy nauczyciel, w celu zachowania posady bądź przekonania samego siebie, że robi coś wartościowego, zdecydowanie utrzymuje, iż jego przedmiot jest niesłychanie ważny, w duchu zaś uważa, że wiele materiału, jakiego uczy i wymaga od innych, jest raczej bez znaczenia. Konflikty takie są udziałem szczególnie nauczycieli dłużej pracujących w swym zawodzie, którzy utracili dawno swą zdolność przystosowania się do zmiennej rzeczywistości szkolnej.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!