Zasada racjonalizacji podkreśla potrzebę systematycznego sprawdzania ustalonej organizacji pracy i życia uczniów

Doskonalenie jej w wyniku doświadczeń w tym zakresie. W działalności grupowej uczniów odgrywa ona również doniosłą rolę: Przede wszystkim przestrzeganie jej tak ze strony nauczyciela, jak i uczniów urozmaica i wzbogaca ogólną działalność szkoły. Pozwala na lepsze wykorzystanie wpływów wychowawczych, tkwiących w dynamice grupowej poprzez angażowanie wszystkich uczniów do samooceny i samokontroli wykonanej i wykonywanej pracy, jak również oceny i kontroli działalności poszczególnych zespołów i całej klasy. Pomimo że przestrzeganie każdej z powyższych zasad wydaje się oczywistym warunkiem sprzyjającym właściwemu organizowaniu działalności grupowej w klasie szkolnej, nie znajduje ono swojego praktycznego oddźwięku w pracy szkolnej w tych rozmiarach, w jakich należałoby się spodziewać. Niedocenianie przez wielu nauczycieli potrzeby przestrzegania tych zasad wywodzi się z niedoceniania przez nich dynamiki grupowej klasy szkolnej. Zbyt mocno ufają oni swym bezpośrednim sposobom oddziaływań wychowawczych. Widzą siebie nie tyle w roli głównego organizatora pracy i życia uczniów, ile w roli „centralnej osoby”, wokół której skupia się wszystko, co dzieje się w klasie, i w której nic nie może się dziać bez bezpośredniego ich oddziaływania. Tymczasem jak należy przypuszczać wpływy wewnątrzgrupowe są bardziej skuteczne niż oddziaływania bezpośrednie nauczyciela. Wszelka skuteczność bezpośredniego oddziaływania nauczyciela jest w zasadzie najczęściej zasługą zaplecza społecznego, jakim jest klasa i cała społeczność szkolna. Wpływ tego zaplecza wzrasta proporcjonalnie w stosunku do tego, w jakim stopniu przestrzega się w szkole zasady organizacji pracy i życia uczniów.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!