WSPÓŁZAWODNICTWO I WSPÓŁDZIAŁANIE W KLASIE SZKOLNEJ

Współzawodnictwo i współdziałanie nie muszą bynajmniej stanowić dwóch przeciwstawnych form wzajemnego oddziaływania uczniów. Należycie zorganizowane, mogą się wzajemnie uzupełniać i wzbogacać. W takim przypadku służą z reguły jako niezawodny sposób skutecznego wykorzystania dynamiki grupowej klasy szkolnej dla celów wychowawczych. Wyraźne zastrzeżenie pod tym względem budzi źle zorganizowane współzawodnictwo, o czym świadczą liczne badania psychologiczne. Przeto warto zapoznać się bliżej z tego rodzaju badaniami, zwłaszcza zaś badaniami, które dotyczą zarówno współzawodnictwa, jak i współdziałania. Podczas 5-tygodniowego okresu badań każda grupa spotykała się raz w tygodniu na około trzygodzinne posiedzenie. Każde posiedzenie składało się z trzech części. W pierwszej części odczytano instrukcję dotyczącą rozwiązywania zagadek, które następnie były przedmiotem rozważań. Druga część miała podobny przebieg. Tym razem jednak zadanie uczestników grupy polegało na rozwiązywaniu problemów o tematyce społecznej. Część trzecia obejmowała wysłuchanie wykładu na temat zagadnień psychologicznych. W każdym posiedzeniu brało udział poza eksperymentatorem 3 lub 4 obserwatorów. Zadanie ich polegało na starannym i wręcz drobiazgowym obserwowaniu i notowaniu przebiegu posiedzeń oraz wypełnianiu arkuszy ocen. Przeprowadzone w ten sposób badania miały na celu sprawdzenie szeregu hipotez, dotyczących różnych relacji i porównań badanych , grup. W ogólnej konkluzji stwierdzono, że sytuacja współpracy w grupie bardziej sprzyja wykonywaniu zadań zarówno przez samą grupę, jak i poszczególnych jej członków.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!