Warunki współzawodnictwa grupowego są na ogół zgodne z warunkami, jakie przedstawił H. Muszyński

Warunki takie dotyczą nie tylko współzawodnictwa między grupami w klasie szkolnej. Odnoszą się także do współzawodnictwa między klasami równoległymi, klasami I—IV lub V—VIII, czy też współzawodnictwa między poszczególnymi szkołami. W tym sensie można mówić o różnych etapach współzawodnictwa. Najniższym z nich jest współzawodnictwo pomiędzy grupami uczniowskimi jednej klasy. Wyższy etap stanowi współzawodnictwo między klasami, a najwyższy między szkołami. Współzawodnictwo między grupami wyzwala współdziałanie uczniów przede wszystkim w obrębie danej grupy. Nie pobudza w zasadzie do współdziałania między dwiema lub kilkoma grupami. Stąd współzawodnictwo takie nie może stanowić jedynej formy aktywizowania uczniów. Groziłoby to niebezpieczeństwem partykularyzmu grupowego, polegającego na odizolowaniu się uczniów od reszty klasy. Uczniowie o tendencjach separatystycznych są skłonni przedkładać cele nieformalne grupy, uwzględniające przeważnie ich interes osobisty, ponad wszelkie cele formalne klasy, biorące pod uwagę jej ogólne dobro. Niebezpieczeństwo tego rodzaju istnieje szczególnie w warunkach zbyt intensywnego współzawodnictwa. Pomimo to współzawodnictwo między grupami powinno stanowić punkt wyjścia w ogólnym rozszerzaniu kręgu współdziałania uczniów. Uczniowie bowiem, którzy nie nauczyli się współdziałać w grupie, nie będą prawdopodobnie dostatecznie przygotowani, aby współpracować z całą klasą.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!