W trzeciej części narady następuje formułowanie wniosków końcowych

Poprzedzonych wypowiedziami uczniów, dotyczących konkretnych propozycji odnośnie tego, w czym i jak należy pomagać uczniowi omawianemu w naradzie. Wnioski końcowe w ich ostatecznym brzmieniu ustala nauczyciel z udziałem uczniów, którzy najczęściej zabierali głos podczas narady. Dotyczyć mogą one: 1) pewnych osobistych właściwości ucznia, dzięki którym zasługuje on na szacunek i uznanie ze strony klasy, 2) niektórych ujemnych przejawów jego zachowania się, na które warto zwrócić szczególną uwagę celem zapobiegania im i ich zwalczania, 3) udziału klasy i najbliższych jego przyjaciół we wspomaganiu mu w coraz to lepszym postępowaniu. Ostatni wniosek może być wyrazem nadziei klasy odnośnie do rzeczywistych możliwości danego ucznia w konstruktywnej zmianie ogólnego jego zachowania się. W układaniu wniosków ważną rzeczą jest samo ich sformułowanie. Należy unikać ogólnikowości ich ujęć i wyrażać je słowami samych uczniów. Dzięki temu bywają one lepiej rozumiane i budzą większy respekt ucznia, do którego są skierowane. Uczeń przyjmuje je wówczas nie tyle jako nakaz lub tzw. „dobrą radę” ze strony nauczyciela, ile jako moralne zobowiązanie wobec całej klasy.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!