Typy współzawodnictwa a współdziałanie uczniów

Chcąc sprawiedliwie ocenić znaczenie współzawodnictwa w procesie wychowawczym, a zwłaszcza jako sposobu należytego wykorzystania wpływów dynamiki grupowej klasy szkolnej należy rozróżnić współzawodnictwo indywidualne od współzawodnictwa grupowego.
Współzawodnictwo indywidualne wyrasta z motywacji nastawionej na zdobycie przez ucznia osobistej korzyści. Każdy uczeń oczekuje tu własnej wygranej. Wszystkie inne sprawy, które dzieją się w klasie i szkole, mają dla niego znaczenie drugorzędne. Istotne znaczenie przywiązuje on jedynie do osobistego sukcesu. Toteż nie waha się osiągnąć Swe cele nawet kosztem innych. Czy wobec tego współzawodnictwo indywidualne należy całkowicie wykreślić z programu życia szkoły? Byłoby to wielką przesadą. W każdym razie, jeżeli współzawodnictwo indywidualne ma na uwadze jedynie wyzwalanie ambicji uczniów, i zbytnie wciąganie ich do konkurencyjnych zmagań o zdobycie pierwszego miejsca kosztem innych, to wówczas ma ono niewiele wspólnego z wychowawczą formą współzawodnictwa szkolnego. Współzawodnictwo indywidualne ma tylko wtedy sens, gdy przyświecają mu cele wychowawcze. Takim celem może być np. wykrycie uzdolnień w dziedzinie przedmiotów ścisłych lub humanistycznych, czy też w dziedzinie działalności artystycznej. Tak pojęte współzawodnictwo indywidualne nie jest pozbawione nawet pewnej namiastki współdziałania, szczególnie zaś podczas jego części przygotowawczej. Tak np. współzawodnictwo indywidualne w ramach konkursu piosenkarskiego, rysunkowego, recytatorskiego itp. może poprzedzać wspólna dyskusja klasy lub przedstawicieli poszczególnych klas nad warunkami i programem planowanego konkursu.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!