METODY POZNAWANIA DYNAMIKI GRUPOWEJ KLASY SZKOLNEJ

Nauczyciel w swojej praktyce dydaktyczno-wychowawczej staje niejednokrotnie przed koniecznością poznania dynamiki grupowej klasy szkolnej. Poznanie takie jest niezbędnym warunkiem należytego wykorzystania zjawisk i procesów grupowych w klasie dla celów wychowawczych. Gruntowna znajomość dynamiki grupowej jest bowiem równoznaczna z poznaniem panującej w klasie sytuacji wychowawczej. Na przykład, jeśli nauczyciel zauważy, że klasa jego rozpada się na dwie całkowicie sprzeczne ze sobą struktury społeczne, tzn. jeśli zachowanie uczniów ma dwa niejako oblicza (jedno dla klasy jako grupy rówieśniczej, a drugie wyłącznie dla nauczyciela), to wówczas nie ulega wątpliwości, iż z sytuacją wychowawczą klasy nie jest najlepiej. Podobne wnioski nasuwają się, gdy nauczyciel spostrzeże zbyt małą lub przesadnie dużą spoistość klasy szkolnej, tj. gdy uczniowie nie lubią się lub zbyt mocno są do siebie przywiązani. Dla dokładnego zorientowania się w ogólnej sytuacji klasy niemałe znaczenie ma bliższe poznanie zarówno jej celów i norm grupowych, a zwłaszcza związanych z nią stosunków interpersonalnych, jak również poszczególnych jej przywódców lub uczniów „odrzuconych”, a także jej atmosfery i spoistości. Wszystkie wyżej wspomniane właściwości dynamiki grupowej klasy można badać różnymi metodami.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!