Końcowy etap narady ideowo-społecznej obejmuje podsumowanie dyskusji i wyciągnięcie wniosków

Podsumowania dokonuje najczęściej nauczyciel. Nie jest ono zwykłym powtórzeniem tego, o czym była mowa podczas narady. Podsumowanie wymaga pewnego uhierarchizowania poruszonej problematyki i powołania się przy tym na pewne przynajmniej argumenty uczniów. W przytaczaniu tych argumentów trzeba liczyć się także z „siłą” argumentów, z jaką przemawiają one do świadomości uczniów. Tak więc niekoniecznie należy oddać pierwszeństwo argumentom, które w naszym przekonaniu są najbardziej istotne. Tak rozumiane podsumowanie jest bezpośrednim punktem wyjścia dla sformułowania wniosków narady, które nie wymaga zasadniczo dłuższej dyskusji grupowej; wystarczy ogólna akceptacja przez uczniów słusznego stanowiska. Na marginesie wszystkich omówionych wyżej technik wychowawczych warto wspomnieć, że oficjalne wypowiedzi uczniów dobrze jest poprzedzić półoficjalną dyskusją w ramach kilkuosobowych zespołów uczniowskich. Dyskusja taka trwa nie dłużej niż 3—5 minut. Stanowi ona próbę przygotowania uczniów do publicznego zabierania głosu. Pozwala też każdemu uczniowi przekonać się, że w swej opinii nie jest osamotniony, że może liczyć na poparcie swych kolegów. Dzięki temu uczeń nabiera większej śmiałości w oficjalnym wypowiadaniu swej opinii, a jego wypowiedź może być traktowana jako wyraz stanowiska, jakie zajmuje na ten temat cały zespół.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!