Kolejnym niebezpieczeństwem jest

Odczuwanie przez członków grupy powierzonych im zadań jako czegoś nieupragnionego i narzuconego z zewnątrz. W takim przypadku uczniowie buntują się wewnętrznie przeciwko wykonywaniu zadań. Fakt ten na pewno nie wpływa na ich współpracę. Przeciwnie, uchylają się oni przed wszelkim współdziałaniem, uważając powierzone im prace za zło konieczne. W związku z tym wydaje się rzeczą słuszną, aby podejmowane przez grupę zadania były wynikiem wspólnej dobrowolnej zgody możliwie wszystkich jej członków. Odczucie zadań jako narzuconych może powstać również, gdy zespół zbyt długi okres czasu zajmuje się takim samym rodzajem pracy społecznej. Toteż dobrze byłoby zmieniać podstawowe funkcje w każdym zespole co kilka miesięcy. Inne niebezpieczeństwo jak już wiadomo powstaje wówczas, gdy jedna grupa spełnia dwa lub kilka podstawowych zadań, podczas gdy dla innych grup brak zadań o charakterze możliwie atrakcyjnym. Wyłania się wtedy charakterystyczny obraz struktury społecznej danej klasy. Powstają grupy elitarne i pospolite. Klasa przeobraża się w układ stosunków nadrzędności i podrzędności, które panują między poszczególnymi jej grupami. Sytuacja taka powstaje nierzadko wskutek inicjatywy przywódców pragnących zwrócić na siebie uwagę za wszelką cenę. Wdzięczne pole do działania znajduje tu wychowawca klasy. Od niego to w dużej mierze zależy przywrócenie właściwych proporcji w spełnianiu zadań przez wszystkie zespoły.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!