Granice i niebezpieczeństwa działalności grupowej

Organizując działalność grupową w klasie trzeba ciągle pamiętać, że jest ona tylko jedną z możliwych form pracy uczniów. Działalności indywidualnej i zbiorowej przysługują bowiem także walory wychowawcze. Zrezygnowanie z tych form działalności, lub ich wyraźne ograniczenie (na rzecz działalności grupowej), byłoby jednoznaczne z niewykorzystaniem wszystkich możliwości aktywizowania uczniów w działaniu. Ideałem byłoby z pewnością zachowanie harmonijnych proporcji między poszczególnymi formami działalności uczniów. W każdym razie nie ma potrzeby jakiegoś specjalnego uprzywilejowania w klasie działalności grupowej. Niemniej jednak rezygnowanie z niej oznaczałoby całkowite zaprzepaszczenie wychowawczych wpływów dynamiki grupowej klasy, które zwłaszcza w działaniu zespołowym znajdują swój szczególny oddźwięk. Przy organizowaniu działalności grupowej warto również pamiętać o tym, że możliwa jest ona przede wszystkim poczynając od klasy III—IV. Uczniowie klas I—II po prostu nie odczuwają potrzeby współdziałania i współpracy, a także pozbawieni są większego do świadczenia w tym zakresie. Ponadto nie przejawiają dostatecznej umiejętności porozumiewania się, aby móc np. czynnie uczestniczyć na lekcji we wspólnym omawianiu i przedyskutowywaniu określonych zagadnień. Również nieśmiałość, brak samodzielności, a także niedostosowanie wielu uczniów w tym wieku do warunków życia szkolnego, poczucie pewnego wyobcowania w klasie, lęk przed niespełnieniem oczekiwań nauczyciela, przesadny konformizm wszystko to utrudnia, a niekiedy nawet uniemożliwia działalność grupową w klasach I—II.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!