Badania Grosacka

M. M. Grossack przeprowadził badania nad współdziałaniem i współzawodnictwem z udziałem 18 małych grup, z których każda była złożona z 5 studentek. Badania polegały na tym, że poszczególnym grupom przedłożono zadanie, które studentki mogły rozwiązać tylko i wyłącznie za pomocą przekazywania sobie wzajemnie pisemnych wiadomości. Niektórym grupom powiedziano, że sposób rozwiązywanego przez nie zadania będzie oceniany na podstawie łącznego rezultatu wszystkich członków grupy; innym natomiast grupom podano do wiadomości, że wykonane zadania będą oceniane w świetle indywidualnych wyników, tj. na podstawie wkładu pracy każdej uczestniczki grupy z osobna. Badania pozwoliły stwierdzić jednoznacznie, że studentki zachęcone do współdziałania (tj. te, które oceniano ze względu na rezultat grupy), wykazały znacznie większą spoistość w zachowaniu i łatwość w przekazywaniu wiadomości niż studentki rozwiązujące zadanie w warunkach współzawodnictwa (tj. te, które oceniano ze względu na wyniki każdej poszczególnej studentki). B. N. Phillips i L. A. D. Amicowswych badaniach nad zagadnieniem współdziałania i współzawodnictwa usiłowali sprawdzić hipotezę, czy spoistość małej grupy będzie wzrastała w warunkach współdziałania, a zmniejszała się w warunkach współzawodnictwa. Utworzono w oparciu o badania socjometryczne cztery pięcioosobowe grupy o wysokiej spoistości i cztery również pięcioosobowe grupy o niskiej spoistości. Zadania, jakie powierzono poszczególnym grupom, miały charakter zabawy polegały na odgadywaniu różnych pospolitych zwierząt w drodze zadawania odpowiednich pytań. Dzieciom, wykonującym zadanie w warunkach współpracy, rozdano 20 kostek cukru po każdorazowym jego rozwiązaniu, i to w jednakowej ilości  dla każdego uczestnika grupy. Dzieciom, wykonującym zadanie w warunkach współzawodnictwa, rozdano po prawidłowym rozwiązaniu zadania także, 20 kostek cukru. Obowiązywał tu jednak inny sposób ich rozdzielania. Dziecko, które najwięcej przyczyniło się do rozwiązania zadania, otrzymało 6 kostek cukru, następnie 5 kostek, a dziecko najmniej zasłużone pod tym względem 2 kostki. Wysunięta na wstępie badań hipoteza została sprawdzona tylko częściowo. Okazało się, że spoistość w grupach, wykonujących zadanie w warunkach współpracy, wykazała tendencje zwyżkowe, lecz nie zauważono w zasadzie tendencji zniżkowych w grupach działających w warunkach współzawodnictwa.

Cześć, mam na imię Henryk i od wielu lat jestem ojcem. Moja żona namówiła mnie, abym założył tego bloga i dzielić się z wami swoją wiedzą, którą posiadam 🙂 Zapraszam Cię do miłej lektury mojego bloga!